|
| Strona główna | Obiekty przyrodnicze zinwentaryzowane i zwaloryzowane na obszarze działania Fundacji Biebrzańskiej z wyłączeniem obszarów chronionych |
|
Metody ochrony wybranych typów ekosystemówLasLas jest często składnikiem wielu obiektów chronionych. Zasady postępowania z tym typem ekosystemu zależą od jego aktualnego stanu. Najczęściej spotykaną formą ochrony lasu jest rezerwat, w którym ochrona przyrody jest podstawowym celem. Trudniej jest w sytuacji gdy konieczne jest godzenie potrzeby ochrony przyrody z gospodarką leśną. W takim przypadku należy dążyć do kompromisu pomiędzy celami ochrony przyrody a celami gospodarczymi. Często las wypełnia głównie funkcje osłonowe dla obiektów stanowiących prawdziwy przedmiot ochrony, np. dla ekosystemów wód czy też torfowisk. Podstawowym celem działania powinno być dążenie aby stale mógł te funkcje ostojowe pełnić. Właściwa metoda postępowania w przypadku lasów uzależniona jest od stopnia jego naturalności. Stosowną formą ochrony jest ochrona częściowa, ale realizowana jako ochrona bierna. Lasy zbliżone do naturalnych można pozostawić samym sobie. W lasach znacznie odbiegających od stanu naturalnego można gospodarować wypróbowanymi metodami wchodzącymi w zakres sztuki leśnej, starając się jednocześnie iść w kierunku unaturalniania, wykorzystując w tym celu przede wszystkim procesy spontaniczne. Często przedmiotem ochrony jest nie tyle las jako ekosystem, ale tylko jedna z jego części – drzewostan. Dotyczy to drzewostanów wyjątkowo okazałych, w przeszłości uznane jako rezerwaty przyrody. Drzewostany takie są z natury swojej tworem przyrodniczo - kulturowym, a przy tym tworem długo żyjącym ale nie wiecznym. Należy dążyć do jak najdłuższego utrzymania istniejących drzewostanów (do jego naturalnej śmierci) oraz do powstania nowego pokolenia lasu. W warunkach przyrodniczych Europy Środkowej las jest ekosystemem bardzo ekspansywnym i bez trudu może funkcjonować bez udziału człowieka. Niezależnie jednak od funkcji jaką pełnią lasy warto zawsze dążyć do zachowania jego pełni bogactwa biologicznego. Na szczególną opiekę zasługują te elementy, które wpływają na zwiększenie tej bioróżnorodności. Mogą to być martwe drzewa we wszystkich formach ich zróżnicowania – zarówno leżące na ziemi jak i pozostałości drzew stojących. Praktycznie zawsze drzewa stare, zamierające a także dziuplaste to drzewa z bogatą a czasem unikatową florą porastających je mchów, porostów czy grzybów oraz fauną. Luki w drzewostanach, czyli prześwietlenia powstałe wskutek wypadnięcia pojedynczych drzew czy grupy drzew, zajmowane są niejednokrotnie przez roślinność tworzącą odmienne zbiorowiska roślinne. Literatura:
|
|
| © Copyright 2007 Pracownia Architektury Żywej. Cała zawartość tej strony, w tym teksty, grafika, stanowi własność Stowarzyszenia Pracownia Architektury Żywej i jest chroniona ustawą o prawie autorskim. |
| Projekt realizowany przy współpracy z Fundacją Biebrzańską |  |
 |
 |
 |
| www.biebrza.info.pl |
webmaster |
