|
| Strona główna | Obiekty przyrodnicze zinwentaryzowane i zwaloryzowane na obszarze działania Fundacji Biebrzańskiej z wyłączeniem obszarów chronionych |
|
Słowniczek pojęćBierna ochrona – forma ochrony polegająca na zabezpieczeniu obiektu od wpływów zewnętrznych i wstrzymaniu się od ingerencji w przyrodę, przynajmniej w danym momencie. Może być realizowana także w obiektach podlegających ochronie częściowej.Biocenoza – układ ekologiczny stanowiący wspólnotę życiową roślin, zwierząt, mikroorganizmów żyjących w określonym ekosystemie. Czynna ochrona – ochrona aktywna, polegająca na podejmowaniu określonych działań , realizowanych wyłącznie dla dobra przedmiotu ochrony. Może być realizowana wyłącznie w obiektach podlegających ochronie częściowej, a nie ochronie ścisłej. Degeneracja – proces polegający na zniekształceniu struktury i zaburzeniu funkcjonowania układu ekologicznego, najczęściej pod wpływem działań człowieka. Ekologia – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; nauka o wzajemnych współzależnościach i oddziaływaniach między organizmami oraz pomiędzy organizmami a środowiskiem. Termin często niewłaściwie używany na określenie ochrony środowiska. Ekosystem – układ ekologiczny utworzony przez współbytujące ze sobą rośliny, zwierzęta i mikroorganizmy, wraz z siedliskiem zmodyfikowanym ich działalnością, w którym wszystkie części składowe są z sobą powiązane licznymi zależnościami i warunkują się wzajemnie. Ekstensywny – przeciwieństwo intensywnego, nieskoncentrowany, zachodzący z małym natężeniem ale najczęściej na rozległym obszarze. Eutroficzny – zawierający dużą ilość substancji pokarmowych, żyzny, bogaty. Fitocenoza – konkretne zbiorowisko roślinne; skupienie roślin jednolite pod względem składu florystycznego na tyle, że trudno je podzielić na mniejsze części istotnie różniące się od siebie; wspólnota roślin na danym obszarze współbytujących ze sobą ze względu na podobne wymagania siedliskowe. Inwentaryzaja – spis z natury, np. inwentaryzacja flory – wykonanie spisu gatunków roślin występujących w określonym przekroju czasowym na danym terenie. Inwentaryzacja przyrodnicza – wykonanie spisu interesujących z przyrodniczego punktu widzenia obiektów. Kserotermiczne gatunki – gatunki wybitnie ciepłolubne, osiągające optimum występowania w murawach kserotermicznych. Litoral – przybrzeżna strefa zbiornika wodnego, umożliwiająca życie zakorzenionych na dnie roślin wodnych. Meander – zakole rzeki stopniowo rozwijające się i przesuwające w dół rzeki na skutek procesów erozji. Murszenie – proces, któremu podlega torf po odwodnieniu złoża torfowego. Murszenie torfu po odwodnieniu torfowiska prowadzi do utraty zdolności magazynowania wody i degradacji całego układu. Okrajek – zbiorowisko roślinne powstające na granicy lasu z formacją nieleśną. Ostoja – obszar o lokalnych warunkach sprzyjających egzystencji ginących gatunków roślin i zwierząt. Populacja – zbiór osobników jednego gatunku połączonych wspólnym miejscem występowania. Regeneracja – proces odbudowy struktury i przywracania harmonijnego funkcjonowania układu ekologicznego zniekształconego uprzednio w wyniku degeneracji. Renaturalizacja – unaturalnienie, przywrócenie cech naturalnych. Sukcesja wtórna – proces inicjacji i rozwoju nowej biocenozy na siedliskach, które były już wcześniej zasiedlone przez organizmy, ale wcześniej istniejące biocenozy zostały zniszczone. Torfienie – proces powstawania torfu z obumarłej roślinności torfotwórczej. Torfowisko – układ ekologiczny obejmujący złoże torfowe wraz z porastająca je roślinnością. |
| © Copyright 2007 Pracownia Architektury Żywej. Cała zawartość tej strony, w tym teksty, grafika, stanowi własność Stowarzyszenia Pracownia Architektury Żywej i jest chroniona ustawą o prawie autorskim. |
| Projekt realizowany przy współpracy z Fundacją Biebrzańską |  |
 |
 |
 |
| www.biebrza.info.pl |
webmaster |
